Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Ο Κόσμος του Ηλεκτρονικού - ΜΑΘΗΜΑ 29 - MIXER ΚΑΙ HETERODYNE: ΠΩΣ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΗΜΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ

Πηγή

Από το RF Input (είσοδο ραδιοσυχνότητας) και τον Local Oscillator (τοπικό ταλαντωτή) μέχρι την Intermediate Frequency - IF (ενδιάμεση συχνότητα), την ειδωλοσυχνότητα και τον υπερετερόδυνο δέκτη.
Στο προηγούμενο μάθημα είδαμε πώς μεταφέρουμε πληροφορία πάνω σε μία Carrier (φέρουσα) με:
AM - Amplitude Modulation (διαμόρφωση πλάτους),
FM - Frequency Modulation (διαμόρφωση συχνότητας)
και:
PM - Phase Modulation (διαμόρφωση φάσης).
Τώρα γεννιέται ένα νέο πρόβλημα.




Έστω ότι θέλουμε να κατασκευάσουμε έναν δέκτη που να συντονίζεται από:
100 MHz
μέχρι:
170 MHz.
Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να κατασκευάσουμε όλα τα φίλτρα και τους ενισχυτές του δέκτη ώστε να έχουν πάντοτε την ίδια ποιότητα και selectivity (επιλεκτικότητα) σε όλο αυτό το εύρος.
Υπάρχει, όμως, μία πολύ έξυπνη λύση:
Μετατρέπουμε κάθε επιθυμητή συχνότητα RF σε μία σταθερή, γνωστή συχνότητα.
Αυτή ονομάζεται:
Intermediate Frequency - IF
δηλαδή:
Ενδιάμεση Συχνότητα.
 
Η ΒΑΣΙΚΗ ΙΔΕΑ
Έχουμε ένα εισερχόμενο σήμα:
fRF.
Έχουμε έναν Local Oscillator - LO (τοπικό ταλαντωτή):
fLO.
Τα δύο σήματα οδηγούνται σε:
Mixer (μίκτη).
Στην έξοδο του mixer εμφανίζονται νέες συχνότητες.
Οι σημαντικότερες είναι:
fSUM = fRF + fLO
και:
fDIFF = |fRF − fLO|.
Με κατάλληλο φίλτρο επιλέγουμε τη μία από αυτές.
Στον κλασικό υπερετερόδυνο δέκτη επιλέγουμε συνήθως:
fIF = |fRF − fLO|.
 
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ FREQUENCY CONVERSION
Frequency Conversion (μετατροπή συχνότητας) σημαίνει ότι η πληροφορία του αρχικού RF σήματος μεταφέρεται σε μία νέα περιοχή συχνοτήτων.
Δεν «χάνουμε» τη διαμόρφωση.
Αν το RF σήμα είναι FM:
η πληροφορία FM παραμένει.
Αν είναι AM:
η envelope information (πληροφορία περιβάλλουσας) παραμένει.
Αν είναι ψηφιακή διαμόρφωση:
η πληροφορία μεταφέρεται επίσης.
Αλλά το κέντρο του φάσματος μετακινείται.
 
ΓΙΑΤΙ Ο MIXER ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΘΡΟΙΣΜΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ;
Ας χρησιμοποιήσουμε δύο καθαρά ημιτονοειδή σήματα:
vRF = ARF cos(2πfRFt)
και:
vLO = ALO cos(2πfLOt).
Αν ένα ιδανικό multiplier (πολλαπλασιαστικό στοιχείο) τα πολλαπλασιάσει:
vout ∝ vRF × vLO.
Χρησιμοποιούμε την ταυτότητα:
cosA cosB = 1/2[cos(A−B) + cos(A+B)].
Άρα:
vout ∝ 1/2 ARFALO cos[2π(fRF−fLO)t]
1/2 ARFALO cos[2π(fRF+fLO)t].
Να γιατί εμφανίζονται:
difference frequency (διαφορά)
και:
sum frequency (άθροισμα).
 
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
Έχουμε:
fRF = 145,000 MHz.
Θέλουμε:
fIF = 10,700 MHz.
Μπορούμε να επιλέξουμε:
fLO = 134,300 MHz.
Τότε:
145,000 − 134,300
= 10,700 MHz.
Άρα ο mixer δημιουργεί IF:
10,700 MHz.
 
LOW-SIDE INJECTION
Στο προηγούμενο παράδειγμα:
fLO < fRF.
Αυτό ονομάζεται:
Low-Side Injection (έγχυση από χαμηλότερη συχνότητα).
 
HIGH-SIDE INJECTION
Θα μπορούσαμε όμως να έχουμε:
fLO = 155,700 MHz.
Τότε:
155,700 − 145,000
= 10,700 MHz.
Τώρα:
fLO > fRF.
Αυτό λέγεται:
High-Side Injection (έγχυση από υψηλότερη συχνότητα).
Και στις δύο περιπτώσεις μπορούμε να πάρουμε την ίδια IF.
 
ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ IF;
Επειδή τώρα μπορούμε να σχεδιάσουμε φίλτρα μόνο για μία συγκεκριμένη συχνότητα.
Για παράδειγμα:
10,7 MHz.
Δεν χρειάζεται το ίδιο στενό φίλτρο να μετακινείται από:
100
μέχρι:
170 MHz.
Μπορούμε να κατασκευάσουμε πολύ καλύτερα:
IF Filters (φίλτρα ενδιάμεσης συχνότητας),
IF Amplifiers (ενισχυτές ενδιάμεσης συχνότητας),
AGC circuits (κυκλώματα αυτόματου ελέγχου κέρδους),
και demodulators (αποδιαμορφωτές).
 
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΙΔΕΑ ΤΟΥ SUPERHETERODYNE RECEIVER
Superheterodyne Receiver (υπερετερόδυνος δέκτης).
Η βασική αλυσίδα είναι:
Antenna (κεραία)
→ RF Filter / Preselector (φίλτρο RF / προεπιλογέας)
→ RF Amplifier (ενισχυτής RF)
→ Mixer (μίκτης)
← Local Oscillator (τοπικός ταλαντωτής)
→ IF Filter (φίλτρο IF)
→ IF Amplifier (ενισχυτής IF)
→ Demodulator (αποδιαμορφωτής)
→ Audio / Data.
ΤΟ RF PRESELECTOR
Πριν τον mixer βάζουμε συχνά ένα:
Preselector (προεπιλογέα).
Είναι band-pass RF filter (ζωνοπερατό φίλτρο RF).
Ο ρόλος του είναι να επιτρέπει την επιθυμητή περιοχή και να απορρίπτει:
πολύ ισχυρά εκτός ζώνης σήματα,
ανεπιθύμητες συχνότητες,
και κυρίως:
την Image Frequency (ειδωλοσυχνότητα).
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ IMAGE FREQUENCY;
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο του σημερινού μαθήματος.
Ο mixer δεν γνωρίζει:
«ποια από τις δύο συχνότητες ήθελε ο χειριστής».
Γνωρίζει μόνο τη διαφορά.
Αν:
|fRF − fLO| = fIF,
τότε κάθε άλλο σήμα που ικανοποιεί την ίδια διαφορά μπορεί επίσης να μετατραπεί στην ίδια IF.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ IMAGE
Θέλουμε:
fRF = 145 MHz.
Χρησιμοποιούμε high-side LO:
fLO = 155,7 MHz.
IF:
10,7 MHz.
Το επιθυμητό σήμα:
155,7 − 145
= 10,7 MHz.
Αλλά υπάρχει και μία άλλη συχνότητα:
fIMAGE = 166,4 MHz.
Γιατί;
166,4 − 155,7
= 10,7 MHz.
Άρα και το:
166,4 MHz
θα μετατραπεί στην ίδια IF.
 
ΑΡΑ Ο ΔΕΚΤΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ «ΝΟΜΙΖΕΙ» ΟΤΙ ΕΝΑ ΣΗΜΑ ΣΤΑ 166,4 MHz ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΑ ΣΤΑ 145 MHz
Αν δεν το απορρίψουμε πριν τον mixer.
Αυτό είναι:
Image Response (απόκριση ειδωλοσυχνότητας).
 
ΓΕΝΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ
Για κλασική single-conversion superheterodyne (υπερετερόδυνο μίας μετατροπής), η image βρίσκεται συνήθως:
2fIF
μακριά από την επιθυμητή RF συχνότητα.
Στο παράδειγμα:
2 × 10,7 MHz
= 21,4 MHz.
145 + 21,4
= 166,4 MHz.
 
ΑΡΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ IF ΒΟΗΘΑ ΣΤΗΝ IMAGE REJECTION
Αν η IF είναι μεγαλύτερη:
η image απομακρύνεται περισσότερο από την επιθυμητή RF συχνότητα.
Άρα το RF preselector μπορεί ευκολότερα να την απορρίψει.
 
ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Όσο υψηλότερη είναι η IF:
τόσο δυσκολότερο μπορεί να είναι να κατασκευάσουμε εξαιρετικά στενό IF filter.
Άρα εμφανίζεται ένας κλασικός συμβιβασμός:
Υψηλή IF:
καλύτερη image rejection.
Χαμηλή IF:
ευκολότερη στενή επιλεκτικότητα.
 
ΚΑΙ ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Η DOUBLE CONVERSION
Double-Conversion Receiver (δέκτης διπλής μετατροπής).
Χρησιμοποιούμε:
πρώτη IF υψηλή
και:
δεύτερη IF χαμηλότερη.
 
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
RF:
145 MHz.
Πρώτη IF:
45 MHz.
Μετά δεύτερος mixer.
Δεύτερη IF:
455 kHz.
Η πρώτη υψηλή IF βοηθά στο image rejection.
Η δεύτερη χαμηλή IF επιτρέπει πολύ στενότερο filtering.
Αυτή ήταν επί δεκαετίες μία εξαιρετικά ισχυρή αρχιτεκτονική.
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ CONVERSION GAIN Ή CONVERSION LOSS;
Ο mixer δεν είναι απαραίτητα ενισχυτής.
Σε έναν passive mixer (παθητικό μίκτη) συνήθως έχουμε:
Conversion Loss (απώλεια μετατροπής).
Δηλαδή η IF ισχύς είναι μικρότερη από την RF input power.
Μπορεί για παράδειγμα να έχουμε:
6 dB
conversion loss.
 
ΣΕ ACTIVE MIXER
Μπορούμε να έχουμε:
Conversion Gain (κέρδος μετατροπής).
Το κύκλωμα όχι μόνο μετατρέπει συχνότητα αλλά και προσθέτει gain.
 
ΤΟ LO ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΜΙΚΡΟ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΣΗΜΑ»
Σε πολλούς mixers το LO πρέπει να έχει συγκεκριμένο και σχετικά μεγάλο επίπεδο.
Ο mixer λειτουργεί συχνά σαν γρήγορος commutating switch (μεταγωγικός διακόπτης) που οδηγείται ισχυρά από το LO.
Αν το LO drive είναι λάθος:
η conversion loss αλλάζει,
η linearity χειροτερεύει,
τα spurious products αυξάνονται.
 
DBM ΚΑΙ LO LEVEL
Σε RF mixers μπορεί να δούμε:
LO level +7 dBm
+13 dBm
+17 dBm
ανάλογα με τον τύπο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι «όσο περισσότερο τόσο καλύτερα».
Ο mixer σχεδιάζεται για συγκεκριμένο LO drive.
 
Ο MIXER ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΓΡΑΜΜΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ
Και εδώ βρίσκεται τόσο η δύναμή του όσο και το πρόβλημά του.
Ένα nonlinear device (μη γραμμικό στοιχείο) μπορεί να δημιουργήσει νέες συχνότητες.
Όχι μόνο:
fRF ± fLO,
αλλά και γενικότερα:
mfRF ± nfLO
όπου:
m, n = ακέραιοι.
 
ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ MIXING PRODUCTS
Μπορούμε να έχουμε:
2fRF − fLO
2fLO − fRF
3fRF − 2fLO
και πολλά ακόμη.
Τα ανεπιθύμητα προϊόντα ονομάζονται συχνά:
Spurious Responses ή Spurs (παρασιτικές αποκρίσεις).
 
INTERMODULATION
Αν στην RF είσοδο υπάρχουν δύο ισχυρά σήματα:
f1
και:
f2,
η μη γραμμικότητα μπορεί να δημιουργήσει:
2f1 − f2
2f2 − f1
και άλλα προϊόντα.
Αυτό λέγεται:
Intermodulation (ενδοδιαμόρφωση).
 
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΤΡΙΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ;
Γιατί τα:
2f1 − f2
και:
2f2 − f1
μπορούν να πέσουν πολύ κοντά στις αρχικές συχνότητες.
Άρα μπορεί να βρεθούν μέσα στο επιθυμητό passband και να είναι δύσκολο να φιλτραριστούν.
 
IP3 - THIRD-ORDER INTERCEPT POINT
Στα RF datasheets συναντάμε:
IP3 - Third-Order Intercept Point (σημείο τομής τρίτης τάξης).
Είναι βασικός δείκτης linearity (γραμμικότητας) ενός mixer ή ενισχυτή.
Υψηλότερο IP3 συνήθως σημαίνει:
καλύτερη αντοχή σε ισχυρά ανεπιθύμητα σήματα
και μικρότερα third-order intermodulation products.
P1dB
Άλλη σημαντική παράμετρος:
1 dB Compression Point — P1dB (σημείο συμπίεσης 1 dB).
Όσο αυξάνουμε το RF input:
κάποια στιγμή ο mixer ή amplifier παύει να είναι γραμμικός.
Το πραγματικό gain πέφτει κατά:
1 dB
σε σχέση με αυτό που θα περιμέναμε από τη γραμμική προέκταση.
Αυτό είναι το P1dB.
 
ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΔΕΚΤΗ;
Γιατί στην κεραία μπορεί να έχουμε:
ένα πολύ ασθενές επιθυμητό σήμα
και ταυτόχρονα:
έναν εξαιρετικά ισχυρό γειτονικό πομπό.
Ο mixer πρέπει να αντέχει το ισχυρό σήμα χωρίς να γεμίζει την IF με ψεύτικα προϊόντα.
 
DYNAMIC RANGE
Dynamic Range (δυναμικό εύρος) είναι λοιπόν κρίσιμος παράγοντας.
Ένας δέκτης δεν κρίνεται μόνο από:
πόσο ασθενές σήμα μπορεί να ακούσει.
Κρίνεται και από:
πόσο καλά μπορεί να ακούσει αυτό το ασθενές σήμα όταν δίπλα υπάρχουν πολύ ισχυρά σήματα.
 
NOISE FIGURE
Ο mixer προσθέτει επίσης:
Noise (θόρυβο).
Η επίδρασή του περιγράφεται με:
Noise Figure - NF (συντελεστή θορύβου).
Όσο μικρότερο:
τόσο καλύτερα.
Γι' αυτό συχνά πριν τον mixer έχουμε:
Low-Noise Amplifier - LNA (ενισχυτή χαμηλού θορύβου).
 
ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥ GAIN ΠΡΙΝ ΤΟΝ MIXER
Ένα τεράστιο LNA gain μπορεί να βελτιώσει τη noise performance.
Αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει τον mixer ευκολότερα σε overload από ισχυρά σήματα.
Άρα πάλι:
συμβιβασμός μεταξύ:
Sensitivity (ευαισθησίας)
και:
Dynamic Range.
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ LO LEAKAGE;
Σε πραγματικό mixer ένα μέρος του Local Oscillator μπορεί να διαρρεύσει:
στην RF port
ή:
στην IF port.
Αυτό ονομάζεται:
LO Leakage (διαρροή τοπικού ταλαντωτή).
Σε έναν δέκτη μπορεί ακόμη και να εκπέμπεται ασθενώς προς την κεραία αν δεν υπάρχει καλή isolation (απομόνωση).
PORT ISOLATION
Ένας καλός mixer χαρακτηρίζεται και από:
RF-to-LO isolation
LO-to-IF isolation
RF-to-IF isolation.
Όσο καλύτερη η isolation:
τόσο λιγότερη ανεπιθύμητη διαρροή μεταξύ θυρών.
 
SINGLE-BALANCED ΚΑΙ DOUBLE-BALANCED MIXERS
Balanced Mixer (ισορροπημένος μίκτης) χρησιμοποιεί συμμετρία για να καταστείλει ορισμένα ανεπιθύμητα σήματα.
Double-Balanced Mixer (διπλά ισορροπημένος μίκτης) μπορεί να προσφέρει πολύ καλή καταστολή:
LO feedthrough
και:
RF feedthrough
σε σχέση με απλούστερες τοπολογίες.
Κλασική υλοποίηση:
Diode Ring Mixer (μίκτης δακτυλίου διόδων).
 
ΤΟΠΟΛΟΓΙΑ DIODE RING
Χρησιμοποιεί τέσσερις διόδους σε δακτύλιο και μετασχηματιστές ή baluns.
Το LO εναλλάσσει τις διόδους σαν διακόπτες.
Η RF πολικότητα μεταβάλλεται περιοδικά.
Το αποτέλεσμα περιέχει τις νέες mixing frequencies.
 
GILBERT CELL
Σε ολοκληρωμένα κυκλώματα είναι πολύ γνωστός ο:
Gilbert Cell Mixer (μίκτης κυψέλης Gilbert).
Είναι active balanced topology (ενεργή ισορροπημένη τοπολογία).
Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε:
IC receivers,
transmitters,
modulators,
demodulators.
 
Ο MIXER ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ
Μέχρι τώρα μιλήσαμε για δέκτη:
RF → IF.
Σε πομπό μπορούμε να κάνουμε:
IF → RF.
Δηλαδή:
Upconversion (ανωμετατροπή συχνότητας).
 
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΠΟΜΠΟΥ
Έχουμε διαμορφωμένο IF:
10,7 MHz.
Έχουμε LO:
134,3 MHz.
Ο mixer παράγει:
123,6 MHz
και:
145,0 MHz.
Με RF band-pass filter επιλέγουμε:
145 MHz.
Άρα μεταφέραμε ολόκληρη τη διαμόρφωση από:
10,7 MHz
στα:
145 MHz.
 
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΧΡΗΣΙΜΟ
Μπορούμε να κάνουμε τη δύσκολη διαμόρφωση και φιλτράρισμα σε μία σταθερή IF.
Μετά απλώς:
upconvert
στην τελική συχνότητα εκπομπής.
 
ΤΙ ΕΙΝΑΙ DIRECT CONVERSION;
Υπάρχει και μία άλλη αρχιτεκτονική:
Direct-Conversion Receiver (δέκτης άμεσης μετατροπής)
ή:
Zero-IF Receiver (δέκτης μηδενικής IF).
Επιλέγουμε:
fLO ≈ fRF.
Άρα:
fIF ≈ 0.
Το RF σήμα μεταφέρεται απευθείας στη:
Baseband.
 
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
Δεν χρειάζεται κλασική υψηλή IF.
Μπορεί να γίνει εξαιρετικά κατάλληλο για integrated circuits (ολοκληρωμένα κυκλώματα).
Χρησιμοποιείται ευρύτατα σε σύγχρονους πομποδέκτες.
 
ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
DC offset,
LO leakage,
1/f noise,
I/Q imbalance,
self-mixing.
I ΚΑΙ Q
Σε σύγχρονους direct-conversion receivers χρησιμοποιούμε συνήθως δύο mixers.
Το ένα LO είναι:
0°.
Το άλλο:
90°.
Παίρνουμε:
I - In-Phase (συμφασική συνιστώσα)
και:
Q - Quadrature (ορθογώνια συνιστώσα).
Αυτό μας επιτρέπει να διατηρήσουμε πλήρη πληροφορία:
amplitude
και:
phase.
 
ΕΔΩ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΠΟΡΤΑ ΠΡΟΣ SDR
Software Defined Radio - SDR (ραδιόφωνο καθοριζόμενο από λογισμικό).
Ένα RF front-end μετατρέπει το σήμα σε:
I/Q.
Μετά ένα ADC ψηφιοποιεί.
Και μεγάλο μέρος των:
filters,
demodulators,
decoders
υλοποιείται στο software.
 
ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΕ ΔΥΟ ΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ
Αν έχουμε:
RF generator
και:
LO generator,
τα οδηγούμε σε κατάλληλο mixer.
Παράδειγμα:
RF = 10 MHz
LO = 9 MHz.
Στην έξοδο περιμένουμε:
1 MHz
και:
19 MHz
μαζί με άλλα μικρότερα spurious products.
Με spectrum analyzer μπορούμε να τα δούμε άμεσα.
 
ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ FILTER
Βάζουμε Low-Pass ή Band-Pass Filter (χαμηλοπερατό ή ζωνοπερατό φίλτρο) γύρω από:
1 MHz.
Τότε απομονώνουμε τη difference frequency.
Αυτό είναι frequency conversion μπροστά στα μάτια μας.
 
ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΜΕ MODULATED RF
Δίνουμε RF:
10 MHz AM
με audio:
1 kHz.
LO:
9 MHz.
Στην IF:
1 MHz
η AM envelope παραμένει.
Άρα αποδεικνύουμε ότι ο mixer μετέφερε:
τη συχνότητα,
όχι ότι κατέστρεψε την πληροφορία.
 
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ
Ο Mixer (μίκτης) είναι nonlinear frequency-conversion device (μη γραμμικό στοιχείο μετατροπής συχνότητας).
Οι βασικές νέες συχνότητες είναι:
fRF + fLO
και:
|fRF − fLO|.
Στον Superheterodyne Receiver (υπερετερόδυνο δέκτη):
fIF = |fRF − fLO|.
Η IF μάς επιτρέπει να χρησιμοποιούμε:
σταθερά,
υψηλής ποιότητας,
φίλτρα και ενισχυτές.
Όμως εμφανίζεται η:
Image Frequency (ειδωλοσυχνότητα).
Γι' αυτό χρειάζεται:
RF Preselector (προεπιλογέας RF).
Και ένας πραγματικός mixer πρέπει να αξιολογείται για:
Conversion Loss / Gain,
Noise Figure,
P1dB,
IP3,
LO drive,
Isolation,
και spurious responses.
 
ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Θέλουμε να λάβουμε:
145,500 MHz.
Η IF του δέκτη είναι:
10,700 MHz.
Χρησιμοποιούμε high-side injection.
Ποια πρέπει να είναι η LO;
fLO = fRF + fIF
fLO = 145,500 + 10,700
fLO = 156,200 MHz.
Ποια είναι η image frequency;
fIMAGE = fLO + fIF
fIMAGE = 156,200 + 10,700
fIMAGE = 166,900 MHz.
Και πράγματι:
166,900 − 156,200
= 10,700 MHz.
Άρα χωρίς επαρκές RF filtering, ένα σήμα στα:
166,900 MHz
θα μπορούσε να δημιουργήσει ακριβώς την ίδια IF με το επιθυμητό σήμα στα:
145,500 MHz.
Αυτό είναι η ειδωλοσυχνότητα στην πράξη.
 
ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ
ΜΑΘΗΜΑ 30 - ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΑΙΑ ΣΤΟ ΗΧΕΙΟ: ΧΤΙΖΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΛΗΡΗ SUPERHETERODYNE ΔΕΚΤΗ
Θα ενώσουμε πλέον όλα τα κομμάτια:
Antenna (κεραία),
Preselector (προεπιλογέα),
LNA - Low-Noise Amplifier (ενισχυτή χαμηλού θορύβου),
Mixer (μίκτη),
Local Oscillator / PLL,
IF Filter,
IF Amplifier,
AGC - Automatic Gain Control (αυτόματο έλεγχο κέρδους),
Demodulator (αποδιαμορφωτή),
Squelch,
Audio Amplifier (ενισχυτή ήχου),
και θα παρακολουθήσουμε ένα πραγματικό RF σήμα από τη στιγμή που φτάνει στην κεραία μέχρι να ακουστεί τελικά στο μεγάφωνο.
Εκεί θα φανεί ότι όσα μάθαμε στα προηγούμενα 29 μαθήματα δεν είναι απομονωμένα κεφάλαια.
Είναι τα κομμάτια ενός πραγματικού ηλεκτρονικού συστήματος.